Miyastenia Gravis Testleri

Asetilkolin Reseptör Bağlayıcı Otoantikorlar
Myastenia gravis (MG) en sık görülen nöromüsküler iletim bozukluğudur. Nöromüsküler kavşakta asetilkolin reseptörlerinin (AChR) kaybıyla sonuçlanan antikor-aracılı otoimmün bir hastalıktır. AChR otoantikorları MG’nin tanısında spesifiktir ve MG hastalarının %85-90’ında bulunur. Otoimmün karaciğer hastalığında pozitif sonuçlar gözlenebilir. Antikor yüksekliği ile hastalığın şiddeti korele değildir. İmmunosupresant tedavi esnasında veya MG semptomlarının görülmesinden sonra ilk 12 ayda sonuçlar negatif olabilir.
Erken başlangıçlı hastaların küçük bir bölümünde veya oküler sınırlı MG hastalarında sadece AChR modüle edici otoantikorlar bulunabilir. Böylece güçsüzlüğü veya MG ile uyumlu oküler semptomları olan bir hastada AChR bağlayıcı antikorlar negatifse AChR modüle edici otoantikorlar istenmelidir. AChR bloke edici otoantikorlar doğrudan nörotransmitter bağlayan bölg-eye karşı gelişmiştir ve MG’li hastaların yaklaşık %1’inde bulunan tek AChR otoantikorlarıdır.


DNA Otoantikorları, Tek-Sarmallı DNA
Tek sarmallı DNA (ssDNA) otoantikorları bazı ilaçların (örneğin prokainamid veya kinidin) verilmesi esnasında SLE’li hastaların %80-90’ında ve romatoid artrit, skleroderma, Sjögren sendromu, polimiyozit-dermatomiyozit, mikst konnektif doku hastalığı gibi diğer otoimmün hastalıklarda, miyastenia gravis, kronik aktif hepatit, infeksiyöz mononükleoz, kronik glomerülonefrit ve bilier sirozda bulunur.


Çizgili Total Otoantikorlar
Antikorlar miyopatik bozuklukların tanısında kullanılır ve miyastenia gravis ve timomalı hastaların %80-100’ünde bulunur.